ΚΙ ΟΜΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ.

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΣΚΡΑ.

 

 

ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΣΚΡΑ .

ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΜΑΙΟΥ 2013.

Του Χρήστου Σαμαρά.

Μάης. Μήνας των Ελλήνων. Μήνας της θύμησης της Βασιλεύουσας. Της ίδρυσής της, της αγιοσύνης του ιδρυτή της, της μισητής άλωσης.

17 Μαΐου 1821:  Ο Εμμανουήλ Παππάς κηρύσσει στις Καρυές του Αγίου Όρους την έναρξη της επανάστασης στη Μακεδονία.

17 Μαΐου 1914:  Υπογράφεται το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας,  με το οποίο αναγνωρίζεται η πλήρης αυτονομία της Βορείου Ηπείρου από το Αλβανικό κράτος.

17 Μαΐου 1918 : Μια ακόμη χρυσή σελίδα προστίθεται στα ηρωικά κατάστιχα του Έθνους, γραμμένη με άλικα γράμματα από το αίμα των παλληκαριών. Μάχη του Σκρα.

ΠΑΣΧΑ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΗΤΟ.

 

Πυρ κατά ριπάς..............από τα ορύγματα της Γουμένισσας.

Του Χρήστου Σαμαρά.

 

Πάσχα δικό μας κι αγαπητό.

Πάσχα Ελλήνων. Πάσχα τρίτο της κρίσης. Το πιο οδυνηρό, το πιο απογοητευτικό, το πιο συγκινητικό. Οι μυριάδες άνεργοι σέρνονται στις θρησκευτικές εκδηλώσεις με χαμένη την ελπίδα για τη δική τους ανάσταση και με αμυδρή για την ανάσταση του Κυρίου. Είναι πολύ συγκινητικό που αυτές τις μέρες δεκάδες εκατοντάδων φιλάνθρωπων και εθελοντών της καρδιάς υποκατέστησαν τις ανύπαρκτες κρατικές υποδομές και έκαναν ότι μπορούσαν για να διευκολύνουν τις ευάλωτες και αδύναμες ομάδες πληθυσμού. Να περάσουν όλοι, έστω υποτυπωδώς, ανεκτές γιορτές.

Πάντως παράπονο τα μέσα επικοινωνίας δεν πρέπει να είχαν ούτε κι αυτές τις άγιες μέρες. Οι άξεστοι ειδήμονες των διεθνών μεγαλοοργανισμών επανέλαβαν, με το γνωστό παπικό τους αλάθητο και την αλαζονική υπεροψία που κατακλύζει κάθε ελάχιστο σωματικό και πνευματικό τους χαρακτηριστικό, τις τετριμμένες και πεπαλαιωμένες πλέον απόψεις τους, αφού τους έσυραν σε αναπόφευκτη ερωταπαντητική διαδικασία. Ονομάζεται διάλογος και αισθάνονται τρομερά άβολα, όταν πρέπει να υποστούν αυτόν τον τρομακτικό βάσανο, μαρτύριο του μεσαίωνα και της Ιεράς Εξέτασης. Μάλλον θα προτιμούσαν ακόμη και το Λίκνο του Ιούδα, παρά την αντιπαράθεση με ενημερωμένους και έξυπνους πολίτες.  

ΕΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟ ΑΡΘΡΟ.

 

Ο Μανώλης Γλέζος στην Die Welt

Τον προσεχή Σεπτέμβριο κλείνω τα 91. Αρχίζω να γράφω αυτό το κείμενο 72

χρόνια ακριβώς από τη μέρα που είδα τους Γερμανούς, πάνοπλους, με μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα, να μπαίνουν στην Αθήνα.

Ήταν 27 Απριλίου του 1941.

Οι περισσότεροι από τους αναγνώστες της εφημερίδας ήταν τότε αγέννητοι.

Όμως εγώ ήμουν ήδη 19 χρόνων.

Δεν έχω καιρό, λοιπόν, ούτε για ψέματα ούτε για μισές αλήθειες.

Θα ήθελα να σας είχα κοντά μου, έναν-έναν, να σας μιλήσω γι’ αυτά που έζησα, που άκουσα, που είδα. Θα αρκεστώ, ωστόσο, να μοιραστώ από εδώ, μαζί σας , μόνο κάποια από αυτά.

Μετά, ίσως μπορούμε να κοιταχτούμε αναμεταξύ μας με διαφορετικό βλέμμα…

ΠΡΩΤΟΙ ΣΕ ΕΞΑΓΩΓΕΣ....

 

 

Πυρ κατά ριπάς..............από τα ορύγματα της Γουμένισσας.

Του Χρήστου Σαμαρά.

Πρώτοι σε εξαγωγές … ανθρώπινου δυναμικού ! Σκόρπισαν στους πέντε ανέμους οι περιουσίες των Ελλήνων.

 

Εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ»

 

Πάνω από 120.000 Έλληνες επιστήμονες έχουν μεταναστεύσει από το 2010 σε περισσότερες από 70 χώρες του κόσμου. Όλοι τους έχουν πολλαπλά πτυχία, μεταπτυχιακά και διδακτορικά και βρίσκουν δουλειές πάνω στο αντικείμενο των σπουδών τους.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σχεδόν οι μισοί από τους επιστήμονες που μεταναστεύουν έχουν αποκτήσει τα πτυχία τους από τα 100 καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Επιλέγουν κυρίως ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα, σε μεγάλες εταιρείες που σχετίζονται με το αντικείμενο των σπουδών τους.

 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΣΑΜΑΡΑ

ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ Π. ΙΝΤΟΥ

«ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ

ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΛΚΙΣ ΣΤΗ ΔΟΪΡΑΝΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΤΡΩΜΝΙΤΣΑ»

Αισθάνομαι ιδιαίτερα προνομιούχος που μου δόθηκε η ευκαιρία να αξιολογήσω και να παρουσιάσω ένα εξαιρετικής βαρύτητας έργο, που αναδύει τον πολύχρονο και αδιάκοπο πόνο της διαρκούς αναζήτησης και μελέτης στοιχείων και πληροφοριών.

Υποβλήθηκα στον γλυκύ βάσανο της απνευστί ανάγνωσης, όπως αριστοτεχνικά σχεδιάστηκε να υποδεικνύει το ίδιο το έργο, που σε υποβάλλει σε έναν τρελό αναγνωστικό δρόμο ταχύτητας. Οι παραστάσεις, οι εικόνες, τα συναισθήματα, δεν ξετυλίγονται απλώς, όπως σε κάθε επιτυχημένο σύγγραμμα. Σκάνε, ως ηχηρά απανωτά ραπίσματα, αφυπνίζοντας την υπνωτισμένη συνείδηση, παραδίδοντάς της μνήμες   και περιστατικά άγνωστα, καλά κρυμμένα και καταχωνιασμένα. Μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα του αδιάφορου περιπατητή της απλής ιστορικής καταγραφής, επιλέγονται από τον συγγραφέα με μαεστρία και καταχωρούνται πρώτιστα με σεβασμό, αλλά και με κατηγοριοποίηση και ταξινόμηση, που κατρακυλά με βροντώδη ρυθμικό καλπασμό για να προσελκύσει την προσοχή του αναγνώστη και να ανακόψει επαναλαμβανόμενα την αναπνευστική του λειτουργία.

Η ΠΟΛΥΦΕΡΝΗ ΝΥ(Μ)ΦΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΞΕΔΟΝΤΙΑΣΜΕΝΗ ΓΕΡΟΝΤΟΚΟΡΗ.

 

Πυρ κατά ριπάς..............από τα ορύγματα της Γουμένισσας.

Του Χρήστου Σαμαρά.

Η Αργοναυτική εκστρατεία και η πολύφερνη νύ(μ)φη, που έγινε ξεδοντιασμένη γεροντοκόρη.

Όταν ο Ιάσονας ξεκινούσε την Αργοναυτική εκστρατεία, δεν φανταζόταν ότι χιλιετίες μετά η μυθική του αναζήτηση θα γινόταν…… πραγματικότητα ξανά.

Ξεκινώντας από τη Γουμένισσα με τροχοφόρο μέσο, στην αρχή αντιμετωπίζεις την κυματοειδή αναστάτωση του οδοστρώματος που προκαλεί μέχρι και ναυτία, σαν να είναι η Αργώ που περνάει το ζωηρό Αιγαίο.

ΟΤΙ ΞΕΡΑΜΕ, ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ !

Φαίνεται ότι δεν υπάρχει πλέον ημέρα που να μην ξεκινά με τη θλιβερή είδηση της αυτοκτονίας τουλάχιστον ενός ανθρώπου στην Ελλάδα της οικονομικής ύφεσης. Χθες, Τρίτη, μαθεύτηκε ότι έβαλε τέλος στη ζωή του ο ραλίστας Αντώνης Κορφιάτης, σε ηλικία 69 ετών, λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων. Τη Δευτέρα ένας 58χρονος ελληνικής καταγωγής έπεσε στις γραμμές του μετρό στον σταθμό Αμπελοκήπων την ώρα που διερχόταν ο συρμός.

Ηλεκτροσόκ είχε προκαλέσει στην ελληνική κοινωνία η αυτοκτονία ενός ηλικιωμένου στην πλατεία Συντάγματος πριν από έναν χρόνο (4.4.2012). Εκείνο το πρωινό αυτοπυροβολήθηκε στο κεφάλι μπροστά στα μάτια περαστικών αφήνοντας ένα αιχμηρό σημείωμα για την πράξη του. Από τότε μοιάζει σαν το έργο να επαναλαμβάνεται... Πριν από λίγες ημέρες ένας κτηνοτρόφος έβαλε τέλος στη ζωή του στην Πάλαιρο της Αιτωλοακαρνανίας, λίγες ημέρες πρωτύετρα ένας πρώην τοπικός παράγοντας στη Μεσσηνία, λίγο πιο πριν ένας 44χρονος αυτοπυροβολήθηκε στο κεφάλι μέσα στην κρεβατοκάμαρά του στη Λαμία, ένας άλλος ηλικιωμένος κρεμάστηκε στην Πάτρα, άλλος στο Λασίθι, άλλος στο Άργος, ένας 19χρονος στην Αλεξανδρούπολη, τρία άτομα στις αρχές του Μαρτίου στη Λάρισα, άλλος στο Αίγιο· και όλα αυτά από τις αρχές Μαρτίου.

ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ;

ΖΗΤΩ Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ.

 

Πυρ κατά ριπάς..............από τα ορύγματα της Γουμένισσας.

Του Χρήστου Σαμαρά.

 

 

Πώς να μην μαθαίνεις από την Ιστορία και γιατί βγήκε το απόφθεγμα « η ιστορία επαναλαμβάνεται».

Τον 16ο αιώνα πολλοί Κερκυραίοι, Κρητικοί και κυρίως οι πάντα ανυπότακτοι Μανιάτες πολέμησαν τους Οθωμανούς Τούρκους είτε στο πλευρό των Βενετών και των Ισπανών είτε μόνοι τους, με επιχειρήσεις στην ξηρά και στη θάλασσα. Μάλιστα, στη σημαντική ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571, κατά την οποία ο τουρκικός στόλος καταστράφηκε ολοκληρωτικά από τους Δυτικούς, συμμετείχαν και ελληνικά πλοία.

Επίσης, το 1600 ο Μητροπολίτης Λαρίσης Διονύσιος, γνωστός ως Φιλόσοφος, ξεσήκωσε τους υπόδουλους Έλληνες στην ορεινή Θεσσαλία. Το κίνημά του όμως απέτυχε και ο ίδιος διέφυγε στη Ρώμη και έπειτα στην Ισπανία ζητώντας ενισχύσεις. Εννέα χρόνια αργότερα επέστρεψε στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα, παροτρύνοντας τους κατοίκους της Θεσπρωτίας να εξεγερθούν.

ΤΟ ΠΙΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΡΑΦΤΕΙ !

 

 

Ουδεμία σχέση με την εθνική επέτειο της Επανάστασης του 1821 έχει ο φασισμός.
Η Επανάσταση του 1821 θανάτωσε πρωθύστερα κάθε μορφή φασισμού.
Τι σχέση με τον εθνικοαπελευθερωτικό και ταξικόν αγώνα του 1821 μπορούν να έχουν οι επίγονοι των ταγματασφαλιτών που συνεργάσθηκαν με τους ναζί και των δωσιλόγων;
Τηρουμένων των αναλογιών, οι δωσίλογοι και οι ταγματασφαλίτες της κατοχής την εποχή των Οθωμανών θα ήταν γενίτσαροι ή προσκυνημένοι.
Τι σχέση μπορούν να ’χουν με το «αθάνατο κρασί του ’21» οι λαδέμπορες της κατοχής και οι σταυρωτήδες του λαού τότε, του ξένου και του ικέτη σήμερα;

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ.

Μα δεν ακούει κανείς τους ;

"Με έχουν ονομάσει, κατά καιρούς, ποιητή της θάλασσας, ποιητή των νησιών και του ήλιου. Και ώς ένα σημείο είμαι. Αλλά δεν είμαι μόνο αυτό. Δεν είμαι μόνο αυτό που αντιλαμβάνεται κανείς, όταν ακούει τέτοιους χαρακτηρισμούς και νομίζει ότι έχει να κάνει με εντυπώσεις και περιγραφές, με μια απλή φυσιολατρεία. Τα φυσικά στοιχεία έχουν μια δεύτερη και μια τρίτη σημασία, όπου η γλώσσα και η ιστορική μνήμη εμπλέκονται και δημιουργούν μια άλλη πραγματικότητα, για τις καθημερινές μας στιγμές ασύλληπτη. Αποτελούν, θα έλεγα, στην κλίμακα του πνεύματος, ένα αλφάβητο που με την κατάλληλη χρήση του, εξαιρετικά δύσκολη –πρέπει να το πω και αυτό αμέσως–, ξεκλειδώνει τα μυστικά και αποδίδει το μυστήριο που μας περιβάλλει, το κάνει προσιτό στην ψυχή μας. Και η ψυχή μας είναι μεγάλη υπόθεση. Η ατομική μας ψυχή και η ομαδική. Γιατί υπάρχει και η ομαδική ψυχή, που αντιπροσωπεύει κάθε λαό στο σύνολό του και στην ιδιοτυπία του. Απ' αυτή την άποψη ήθελα να πω λίγα πράγματα, και αν μίλησα στην αρχή για τον εαυτό μου –πράγμα που δεν το συνηθίζω– το έκανα για να φτάσω ακριβώς εκεί.

«Λίγοι μένουν πιστοί την ώρα του πόνου» Πίνδαρος.

 

Πυρ κατά ριπάς........... από τα ορύγματα της Γουμένισσας.

Του Χρήστου Σαμαρά.

 «Λίγοι μένουν πιστοί την ώρα του πόνου» Πίνδαρος.

(Και σίγουρα δεν είναι μέσα εκείνοι που τον δημιούργησαν)

-Άργησες σήμερα. Η μέρα ήταν τρομερά φορτωμένη με συναντήσεις, επαφές, διαφωνίες, συζητήσεις. Είσαι ευχαριστημένος. Γενικά τους τελευταίους μήνες έχεις κάνει τρομερή υπέρβαση των δυνατοτήτων σου για να αποδείξεις ότι η θέση – ή και παραπάνω από αυτήν – σου αξίζει. Μπορεί να διαμαρτύρονται πολλοί, αλλά αυτοί είναι ανίδεοι. Δεν γνωρίζουν τι πρέπει να γίνει. Οι άλλοι, του εξωτερικού, σε καταλαβαίνουν πολύ καλύτερα και σε αποδέχονται απόλυτα. Τους έχεις συλλάβει με την περιφερική σου όραση να σε κρυφοθαυμάζουν, για την ικανότητά σου να ορθώνεις ένα αδιαπέραστο τοίχος από τεράστια άρνηση στις απαιτήσεις, οι οποίες τίθενται όλο και πιο επιτακτικά, όλο και πιο επιθετικά.

-Χαλαρώνεις την ακριβή μεταξωτή σου γραβάτα. Τα δάχτυλά σου χαϊδεύουν την απαλή επιφάνεια του ακριβού υλικού και αναλογίζεσαι ικανοποιημένος τον χειρισμό της κουβέντας σήμερα σε γνωστή τηλεοπτική εκπομπή μεγάλης τηλεθέασης. Οι δημοσιογράφοι ήταν επιθετικοί, αλλά εσύ ήσουν, όπως πάντα, με ακλόνητα επιχειρήματα για την πορεία του τόπου προς σίγουρα, απάνεμα νερά. Αν βέβαια χαθούν στη ρότα αυτή μερικοί ναύτες, δεν έχει σημασία. Άλλωστε πόλεμος χωρίς απώλειες δεν υπάρχει. Απλά να είναι μόνο στρατιώτες και όχι αξιωματικοί.

ΧΩΡΑ ΑΝΤΙΦΑΣΕΩΝ.

Πυρ κατά ριπάς ................ από τα ορύγματα της Γουμένισσας.

Του Χρήστου Σαμαρά.

ΧΩΡΑ ΑΝΤΙΦΑΣΕΩΝ

Δεν νομίζω ότι υπάρχει χώρα με περισσότερες αντιφάσεις στον κόσμο απ’ ότι η δική μας. Και αυτές προκύπτουν, όχι από το χάσμα πλουσίων και φτωχών που διαρκώς διευρύνεται (αυτό υπάρχει και μάλιστα εντονότερα και σε άλλες χώρες), αλλά από τις τεράστιου βαθμού υπαναχωρήσεις που πραγματοποιεί η όποια κυβέρνηση που κάθε φορά αναλαμβάνει να διεκπεραιώσει το « διοικείν» και «κυβερνείν» στην μικρή πολιτεία μας. Το απίστευτο πηγαινέλα στους λαβύρινθους των νόμων που εφαρμόζονται και εκείνων που δεν εφαρμόζονται επειδή  αυτοαναιρούνται στην πράξη (ίσως το μοναδικό κράτος στον κόσμο που συμβαίνει αυτό) ή μένουν ανενεργοί ή αφήνονται να «πεθάνουν» από την πολυπλοκότητα, τη διασπορά, την αλληλοσύγκρουση και το ωκεάνιο πλήθος που τους διακρίνει, καταταλαιπωρεί το δύσμοιρο λαό που προσφεύγει σε αυτούς ως σανίδα σωτηρίας για τις ακροτελεύτιες, απέλπιδες και απονενοημένες  προσπάθειές του για επίλυση των προβλημάτων του.