Πυρ κατά ριπάς..............από τα ορύγματα της
Γουμένισσας.
Χρήστος Σαμαράς, Δάσκαλος.
Είναι γνωστό ότι οι γόνοι εύπορων
αστικών οικογενειών μεταλλάσσονται από κακομαθημένα πλουσιόπαιδα σε
ιδεολογικούς φορείς του αναρχισμού. Καθώς δεν χρειάστηκε ποτέ να δουλέψουν από
μικροί για να εξασφαλίσουν τον επιούσιο, δεν είχαν ποτέ την αγωνία του λογαριασμού
της ΔΕΗ που λήγει και δεν υπάρχουν χρήματα να τον πληρώσεις, ούτε πώς θα βρεθεί
το ενοίκιο του διαμερίσματος που πρέπει να νοικιάσουν σε κάποια πόλη για να
σπουδάσουν. Στρατό συνήθως δεν πηγαίνουν, προφασιζόμενοι κάθε απίστευτη
δικαιολογία, συνοδευόμενη από πλαστά έγγραφα.
Αποσυνδεδεμένοι από την κοινωνία και τον
καθημερινό της μόχθο, δεν στάθηκαν ποτέ σε ουρά σε δημόσια υπηρεσία, δεν
ασχολήθηκαν με την ανάλγητη κρατική γραφειοκρατία, δεν εισέπραξαν ποτέ αρνητική
απάντηση από χρηματοδοτικό οργανισμό για να εκκινήσουν την επιχείρησή τους, δεν
συμμετείχαν σε καμιά κοινωνική, ερανική, φιλανθρωπική οργάνωση αλληλεγγύης,
κανένα σωματείο. Δεν πλήρωσαν ποτέ την ταβέρνα ρεφενέ, δεν χάρηκαν με τα
τραγούδια, δεν χόρεψαν ζεμπεκιά, δεν ξενύχτησαν πάνω σε ένα βιβλίο για τις
εξετάσεις της επόμενης μέρας. Γράφουν σε ηλικία είκοσι χρονών με ύφος εξωγήινου
και περιεχόμενο κειμένου της δεκαετίας του είκοσι.
Έτσι τους γνώρισα και φυσικά τους
απέρριψα.